BİR PLAK STEREO SESİ TAMAMEN MEKANİK OLARAK NASIL SAKLAR?

Bir plak ilk bakışta son derece basit görünür: İnce bir iğne, yüzeydeki küçücük bir oluğu takip eder.
Ama o mikroskobik oluğun içinde oldukça zekice bir ses mühendisliği vardır.
Stereo plaklarda oluk V biçimindedir. Oluğun iki eğimli duvarı, sol ve sağ ses kanallarına ait farklı bilgileri taşır.
Bu sistem 45/45 yöntemi olarak bilinir.
İki stereo kanalın bilgisi, plak yüzeyine yaklaşık 45 derecelik açılarla yönlendirilmiş ve birbirine dik iki hareket bileşeni halinde oluğa işlenir.
İğne oluk boyunca ilerlerken son derece küçük yatay ve dikey hareketleri takip eder.
Bu mekanik titreşimler daha sonra pikabın kartuşunda elektrik sinyallerine dönüştürülür.
Ve sonuçta yeniden iki ayrı kanal elde edilir:
Sol ve sağ.
İşin en etkileyici tarafı ise şu:
Gerçek stereo ses üretmek için plağın dijital kodlamaya, işlemciye veya bir bellek çipine ihtiyacı yoktur.
Müzik doğrudan oluğun geometrisine fiziksel olarak işlenmiştir.
Mikroskobik ölçekteki tek bir V biçimli oluk, aynı anda iki ayrı ses kanalının bilgisini taşıyabilir.
Bu yüzden plak yalnızca nostaljik bir müzik formatı değildir.
Aynı zamanda bilginin tamamen mekanik yollarla ne kadar zarif biçimde saklanabileceğinin etkileyici bir mühendislik örneğidir.

Pikap iğnesinin plak oluğu ile nasıl etkileşime girdiğini ve iğnenin kullanım ömrünü merak ediyorsanız, “Pikap iğnesinin ömrü ne kadardır?” yazımıza da göz atabilirsiniz.

Share post: